Ervaringen

Lis in de Scooot Firefly
Iris en Lis

“Speelgoed dat haar prikkelt, helpt ontzettend bij haar ontwikkeling”

Toen Iris haar dochter Lis (2 jaar) in de Scooot Firefly zette, rolde ze tot grote verbazing van Iris zo weg. Vervolgens keek Lis haar moeder aan: trots en stralend. Iris klinkt ontroerd. En het ís ook bijzonder. Lis heeft een onbekende chromosoomafwijking en epilepsie. Toen Lis net geboren was, waren de vooruitzichten somber. Nu begint ze te lopen en zegt ze woordjes.
‘Speelgoed dat haar prikkelt, helpt ontzettend bij haar ontwikkeling’, vertelt Iris. ‘Ik leende bij Tuf-Tuf een spiegel met felgekleurde touwtjes. Die vond Lis zo leuk dat ze erheen rolde. Bij de speel-o-theek neem je sneller iets mee dat misschien nog net iets te moeilijk is. Soms word je dan verrast.’
Iris was zelf vrijwilliger bij een speel-o-theek in Geldermalsen. Ze vroeg een abonnement op Tuf-Tuf als verjaardagscadeau voor Lis. ‘Heel handig. Want ik wist niet goed welk speelgoed geschikt was voor Lis. Aangepast speelgoed is schreeuwend duur. Zo zonde als je het dan niet of heel kort gebruikt.’
Bij Tuf-Tuf ‘ontdekken’ ouders regelmatig speelgoed. Iris vertelt dat ze eens een vertelpop leende. Ze liet de pop Lis aanmoedigen bij het lopen. Lis reageerde heel sterk op de pop: ze vond het geweldig. Dat had Iris van te voren nooit bedacht.
Duurzaamheid is voor Iris ook een reden om bij Tuf-Tuf te lenen. ‘En wat ook fijn is: je huis staat niet helemaal vol met speelgoed. Bovendien is Lis soms al snel weer uitgespeeld met speelgoed. Je kunt het beter lenen en na zes weken weer omruilen. Al is dat soms wel lastig’, lacht Iris. ‘Een draaitol met drie ballen is één van haar favorieten. Ik heb hem al enkele keren geleend.’

“Leren spreken is leren imiteren. Dat leert een kind door te spelen met anderen.”

Logopediste Marga Klessens werkt met vooral met jonge kinderen met een ontwikkelingsachterstand. Ze raadt ouders altijd aan lid te worden van speel-o-theek Tuf-Tuf.
Soms denken ouders: mijn kind praat niet, ik kan nog niks. Maar voor de ontwikkeling van taal en spraak is samen spelen heel belangrijk, ook als daarbij niet gepraat wordt. Kinderen leren dan hoe interactie tussen mensen werkt, door voordoen en nadoen. Met materiaal van Tuf-Tuf kunnen ouders en kinderen samen spelen. Ik raad ouders altijd aan om eens bij Tuf-Tuf te gaan kijken. De vrijwilligers daar helpen je bij het kiezen van speelgoed dat aansluit bij het niveau en de mogelijkheden van je kind.
Ik werk vooral met jonge kinderen die nog niet spreken en een ontwikkelingsachterstand of beperking hebben. Zij gaan vaak later praten dan andere kinderen. Dat is voor ouders lastig. Maar leren spreken is eigenlijk leren imiteren. Bijvoorbeeld: een ouder laat een molen draaien, zet ‘m stil en zegt ‘en nu jij’. Het kind doet het na: het leert de betekenis van de woorden. Ook leert het eerst te luisteren en daarna te doen. Dit ‘beurt nemen’ is ook belangrijk voor het leren spreken.
Het is super belangrijk dat het kind succes ervaart: het moet wél lukken om die molen te laten draaien. Bij Tuf-Tuf vind je materiaal dat geschikt is voor kinderen met een beperking. Er is een grote keuze aan actie-reactie speelgoed: je vindt altijd iets dat bij jouw kind past. Ook muziekinstrumenten, een vormenstoof of puzzel zijn geschikt voor imitatie-spel. Daarnaast vind je bij Tuf-Tuf materiaal dat direct de communicatie ondersteunt, zoals praatkaarten. Veel speelgoed uit de winkel is niet geschikt voor deze kinderen. Zoiets als memory van Dora of Cars, kinderen herkennen helemaal niet wat wordt afgebeeld. Tuf-Tuf heeft juist veel materiaal met duidelijke afbeeldingen in heldere kleuren.
Ten slotte vind ik het geweldig dat broertjes en zusjes ook speelgoed mogen lenen. Iets speciaals dat ze thuis niet hebben. Een bezoekje aan de speel-o-theek is dus leuk voor alle kinderen in het gezin.

Marga Klessens

Alia met Djairo

“Het belangrijkste vind ik dat het speelgoed gericht is op ontwikkeling.”

Alia Breedijk vertelt waarom ze voor haar zoon Djairo speelgoed leent bij Tuf-Tuf.
De spiegelmolen is favoriet bij Djairo (2 jaar). Telkens weer duwt hij met zijn hand tegen de molen
waardoor de spiegelende elementen ronddraaien en een balletje rammelt. Zijn moeder Alia Breedijk vertelt dat de handmotoriek van Djairo zo enorm is verbeterd: ‘Hij weet zijn hand steeds beter te plaatsen.’
Djairo heeft het Angelman syndroom. Daardoor heeft hij een forse ontwikkelingsachterstand. Sinds kort heeft hij ook last van epilepsie. Op de Hoogstraat Revalidatie merkte Alia dat Djairo veel plezier had met zintuigelijk spelmateriaal dat gemaakt is voor kinderen met een beperking.
Ze leent dat speelgoed nu bij Tuf-Tuf. Alia: ‘Het belangrijkste vind ik dat het speelgoed gericht is op ontwikkeling. Toen Djairo moest oefenen met zitten, leende ik een activiteitenbord. Daardoor bleef hij langer zitten: hij wilde blijven spelen. En Djairo heeft leren klimmen op kleurrijke schuimblokken met spiegels. Die waren voor hem onweerstaanbaar.’
Alia wil nu het optrekken en staan gaan oefenen met Djairo. ‘Ik ga bij Tuf-Tuf kijken en vragen welk materiaal daarvoor geschikt is. En dan kunnen we het thuis uitproberen. Ik ben erg blij dat we dit niet allemaal zelf hoeven aan te schaffen. Dat zou wel erg duur zijn.’
Djairo zit ondertussen te spelen. Hij is vrolijk en lacht veel. Ook dat is een kenmerk van het Angelman syndroom. Hij kruipt naar de geluidendrum: een molen die veel geluid maakt bij het draaien. Djairo kijkt er even naar en gaat dan terug naar de spiegelmolen. Die blijft toch het mooist.

“Bij Tuf-Tuf vinden ouders altijd iets dat aansluit bij de motorische ontwikkeling van het kind.”

Kinderfysiotherapeut Dorien Nauta is enthousiast over Tuf-Tuf. Ze werkt bij Kinderfysiotherapie van Hattem (Maarssen).
Als kinderfysiotherapeut wil je graag dat kinderen thuis kunnen oefenen. Het is dan ook geweldig dat ouders het materiaal dat ze hiervoor nodig hebben bij speel-o-theek Tuf-Tuf kunnen lenen. Denk aan Quadro junior bijvoorbeeld om te oefenen met (los)lopen, of grote wigkussens, gymmatten en schuimblokken om motorische vaardigheden zoals rollen, klauteren of balans te stimuleren. Dat zijn grote materialen die je thuis eenvoudigweg niet allemaal aan kunt schaffen. 

Kinderen ontwikkelen zich in hun eigen tempo; het ene kind wat sneller dan het andere. Het is dan ook heel fijn dat je het geleende materiaal makkelijk kunt ruilen als je kind weer toe is aan iets nieuws. Ik vind het handig om via de website van Tuf-Tuf met ouders mee te denken over speelgoed wat past bij de motorische ontwikkeling van hun kind op dat moment.

Tuf-Tuf biedt een breed assortiment aan speelgoed aan. Ouders vinden dan ook altijd iets passends voor hun kind. Daarnaast kan het materiaal voor meerdere doeleinden ingezet worden. Aan mij de leuke taak om de juiste oefeningen te bedenken die het plezier in bewegen vergroten en de ontwikkeling van het kind optimaal stimuleren.

Dorien Nauta
Willemieke en Jony

“Mijn dochter is soms echt uitgekeken op het speelgoed thuis. Tuf-Tuf is een uitkomst.”

Willemieke Buijze leent speelgoed voor haar dochter Jony.
‘Kijk een mond, die heb ik ook!’, wijst Jony. Ze krijgt van haar moeder Willemieke telkens een kaart met een foto van een lichaamsdeel. Enthousiast wijst Jony alle lichaamsdelen aan. Maar kort daarna gaat haar aandacht weer naar iets anders uit. De concentratie is weg.
Willemieke vertelt dat ze graag bij Tuf-Tuf komt om ‘nieuw’ speelgoed in huis te halen: ‘Mijn dochter ontwikkelt zich langzamer dan de meeste andere kinderen. Daardoor blijft ze langer in dezelfde ontwikkelingsfase. Op een gegeven moment is ze echt uitgekeken op het speelgoed dat we thuis hebben. Maar ik wil haar blijven prikkelen en uitdagen. Tuf-Tuf heeft een grote variatie aan speelgoed dat past bij een bepaalde ontwikkelingsfase. Ik kan dus telkens iets anders lenen waarmee ik haar kan stimuleren.’
Jony kijkt ondertussen afwachtend toe hoe haar moeder fruitkralen aan een ketting rijgt. Willemieke probeert iets anders: ze steekt haar pink in een banaan-kraal. ‘Hé, dat is gek!’, lijkt Jony te denken. Ze pakt de pink en lacht. Willemieke: ‘Je weet van te voren niet of iets aanslaat. Maar als het niks is dan breng je het gewoon terug. Ik bied ook regelmatig iets aan wat misschien nog net te moeilijk is. Gewoon om te kijken of ze daarmee al iets kan. Op die manier kan ik haar mogelijkheden ontdekken zonder van alles te moeten aanschaffen. Dat is het mooie van Tuf-Tuf.’